ฝีมือและน้ำใจในตำราไฝ
ตำราไฝเล่าว่าไฝที่หลังมือเป็นของคนมีฝีมือ จับงานอะไรก็ทำได้ดี ไม่ว่าจะทำอาหาร ซ่อมของ หรือวาดรูป ส่วนไฝข้างมือถูกเล่าว่าเป็นคนให้ ใครมาขอความช่วยเหลือก็มักไม่ปฏิเสธ
ไฝที่ข้อมือถูกเล่าว่าเป็นคนชอบเครื่องประดับและเรื่องสวยงาม ซึ่งฟังคล้ายคำทักเรื่องนาฬิกากับสร้อยข้อมือที่คนไทยชอบแลกกันเป็นของขวัญ
มือซ้าย มือขวา ชายและหญิง
มือขวาเป็นมือที่คนส่วนใหญ่ใช้เขียนและรับประทานอาหาร ตำราจึงเล่าว่าไฝที่มือขวาเกี่ยวกับการงานเงินทอง ส่วนมือซ้ายเกี่ยวกับความรู้สึกส่วนตัว แต่คนที่ถนัดซ้ายก็อาจจะตีความกลับกันก็ได้
ผู้หญิงที่มีไฝที่มือถูกเล่าว่าเป็นแม่ครัวฝีมือดี ผู้ชายถูกเล่าว่าเป็นช่างฝีมือ เมื่อเห็นว่ากิจกรรมเหล่านี้ใครก็ทำได้ เราจึงเก็บเป็นเรื่องเล่าให้ยิ้มเท่านั้น
ไฝที่มือกับชีวิตประจำวัน
มือเป็นส่วนที่ทำกิจกรรมมากที่สุด ไฝที่หลังมือจึงถูกเห็นและถูกทักบ่อยกว่าไฝที่อื่น คนที่ทำงานครัวหรืองานบริการอาจเก็บไฝไว้ใต้ถุงมือ ส่วนคนชอบทำเล็บมักนิยมให้ไฝเป็นจุดเด่น
ถ้ามีคนทักว่าไฝที่มือบอกอะไรก็ตอบเล่น ๆ ว่ายังไม่รู้แต่ล้างมือเสมอ เรื่องเล่ากลายเป็นโมเมนต์สบาย ๆ ได้เสมอ
มือที่ใช้งานหนักกับผิวไฝ
ผิวมือโดนน้ำยาล้างจาน แอลกอฮอล์ และแดดบ่อย ไฝอาจแห้งหรือระคายง่าย หากไฝที่มือโต เปลี่ยนสี เป็นขุย หรือมีเลือดซึม ควรไปพบแพทย์ผิวหนัง
ลองทาครีมบำรุงมือและสวมถุงมือเวลาล้างจาน เป็นการดูแลทั่วไป ไม่ใช่การวินิจฉัย แต่ช่วยให้เราสังเกตผิวได้ง่ายขึ้น
คำถามที่พบบ่อย
ไฝที่หลังมือแปลว่ามีฝีมือหรือเปล่า
ตำราเล่าเช่นนั้นเป็นการชม ไม่ได้บอกความสามารถจริง
ไฝมือซ้ายต่างจากมือขวาหรือไม่
บางตำราแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว บางตำราเล่ารวม
ไฝที่มือคันหรือแห้งต้องทำอย่างไร
ทาครีมบำรุงและเลี่ยงการเกา หากไม่หายหรือไฝเปลี่ยนไปควรพบแพทย์ผิวหนัง